Honey_kh@o :: E Mo ~
 

วันนี้มาแนวโหดดดดด
ข้าวฟ่าง  E Mo  เด้อคร่า
คิดถึงกานมั่งเป่าอ่า . .
เอ้า ขอเสียง เด็กมีตัณหา  หน่อยเด้...
55555+
ทำยังกะตัวเองเปงพี่เวย์
หุหุหุ
 

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้อัพได้
 
2 อาทิตย์  ก่าๆ  เอง
 
ไม่นานเกิ๊นนน  ไปมั้ง แต่หลายๆคนบอก
 
ชีวิตนี้ เมิงจะไม่อัพไดเลยชิมิ
 
ที่จิงนะ  อยากอัพนะ  จิงๆ สบาน ได้
 
บอกตรงๆ ก็ได้ ฟลู หมด  555+
 
เลยไม่ได้อัพ  ตะลึง ตึงโป๊ะ !!!!
 
 

 
 
วันนี้มาแนว   E  Mo
 
Honeykhao  E Mo
 
ต้องย้อนกลับไปซัก 1 อาทิตย์ เห็นจะได้
 
อ่านหนังสือ ST 203 หนักเกิน
 
ทั้งอ่าน ทั้งทำ 
 
แต่ก็ไม่มีความคืบหน้าในการสอบ
 
อ่านยังไงก็ โง่ เหมือนเดิม
 
 

ช่วงนั้นได้เกิด อาการบ้า อะไรดลใจให้
 
ลุกขึ้นมาเขียนขอบตา ใส่เสื้อสีดำ
 
แล้วก็ทำหน้าผี  อย่างที่เห็น
 
รู้สึกว่าจะหลอนๆ  ตัวเองอยู่เหมือนกัน  555+
 

หลังจากนั้นก็มีแค่วันเดียวที่บ้า
 
นอกนั้นปกติคะ  เพราะกินยาต้านไวรัส E Mo เรียบร้อยแล้ว
 
อันที่จิง  มันไม่ใช่  E Mo หรอก มั้ง
 
แค่เขียนขอบตาดำ เฉยๆ เนอะๆ 
 
แค่อยากเปลี่ยนลุค ให้มารดูโหดๆ ก็แค่นั้น
 

เทศกาลแห่งการสอบได้ผ่านพ้นไปเกือบด้วยดี
 
ถามว่าทำได้มั๊ย  ได้ทำคะ  555+
 
ดีมากกกกกกกกกกกกกก 
 
ข้าวฟ่าง เป็นเด็กไทยที่น่าชื่นชมมากกกกกกกกก ฮี่ๆ
 
 

วันนี้ อยากจะรั่วนะแต่ไม่รู้จะเอาอะไรมารั่ว
 
น่านจิ  รูปมารออกแนวโหดๆ เราก็ต้องโหดตาม ชิมิ คะ
 

นานแค่ไหนแล้ว ที่ไดอารี่แห่งนี้ไม่เคยมีรอยยิ้ม
 
จำไม่ได้  บอกได้แค่นานมากกกก
 

นานแค่ไหนแล้วที่ไดอารี่แห่งนี้ ไม่มีความเหงา
 
 
จะเหงาได้ไงอ่ะ  ก็มีคนมากมายแวะมาอ่าน มาให้กำลังใจ
นั่นสิ เพราะ มีพวกคุณ ไดอารี่แห่งนี้เลยไม่เหงา

คุณเคยเจอตัวจิง ของเจ้าของไดอารี่ที่คุณอ่านบ้างมั๊ย??
 
เคยดิ หลายคนเลย  ตัวจิงเขาน่ารักจิงๆ นะ
 
แล้วยังได้เจอกับ รุ่นพี่ที่ห่างหายกันไปนานที่ไดอารี่แห่งนี้อีกด้วย
 

 
แล้วคุณเคยปลื้มใครในอารี่แห่งนี้บ้างมั๊ย ??
 
มากมายก่ายกอง ที่จะปลื้มทั้งหญิงแระชาย
 
รวมถึงคนอื่นๆ อีกมากมาย ที่แวะเวียนเข้ามาอ่านไดของคุณด้วย
 

 
เหตุแระผลที่ข้าวมาทำได
 
ไม่ได้มาทำเพื่อยากดัง  หรือ ให้เคาน์เตอร์ไดมันพุ่ง
 
แต่มาทำเพื่อ อยากให้คนอื่นรู้ ในสิ่งที่เรามอง ในสิ่งเราคิด และสิ่งที่เราเคยผ่าน
 
ถ้าได้อ่านไดข้าวหน้าเก่าๆ จะรู้ว่าข้าวผ่านอะไรมาบ้าง
 
ทั้งดีแระไม่ดี ปนกันมา
 
แต่ได้อะไรบ้างล่ะ  ได้เพื่อนไง  อีกหลายๆคนที่เป็นเพื่อนจิงๆ
 

 
ไม่จำเป็นต้องมาฝากไดคะ (กูไม่ใช่ธนาคาร)
 
แวะมาโฉบคะ (กูไม่ใช่นกไม่ต้องมาพากูโฉบ)
 
แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ  อยากโฉบก็โฉบไม่ว่ากัน มันเรื่องของคุณ
 

ข้าว ย้ำ  หลายๆครั้งว่าไม่ใช่คนดีอะไร
 
ข้าวเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนนึง
 
ข้าวไม่ได้น่ารัก  ไม่ได้สวย  ไม่ได้ดีเลิศ  แต่รั่ว
 
ภายนอกอาจจะดูหยิ่ง  ไม่ยิ้มไม่พูด
 
แต่จิงๆ แล้ว  บ้ามาก    แหม คนเราก็ต้องมีมาดมั่งจิ ชิมิ คะ
 
 
 

เฮ้ออออออ  !!!!
 
แต่สิ่งที่แก้ไม่ได้เลย
 
คือ  กูเหงา    เหงา  เหงา    กูก็ไม่รู้กูจะเหงาไปไหน
 
แต่บอกได้คำเดียวว่า เหงา
 
ต้องการใครซักคนที่มาบ่น มาเอาใจ มาคอยตามใจเราบ้าง ก็แค่นั้น
 
แต่จะมีผู้ชายคนไหน  ที่จะบ้า . . . .
 
มาเอาใจคนที่ไม่สวย ไม่น่ารัก อย่างฉัน ม่ายยย มี๊ . . . .ซากกคน
 
เพราะงั้น ก้ไม่แปลกถ้าจะเห็นข้าวมีเพื่อนผู้ชายมากมาย
 
 
เพราะบอกแล้วไง ข้าวเข้ากับผู้หญิงไม่ได้ ไม่รู้เป็นไร
 
เวลาอยู่กับเพื่อนผู้ชาย  มันเล่นกะข้าวงี้ แบบว่า กูไม่ใช่ผู้หญิง
 
บางที่ก็น้อยใจ นี่เมิงเห็นกูเป็นผู้หญิงบ้างมั๊ยว่า
 
ไม่
 
เป็นคำตอบที่น่า กะโดด จูบ ด้วย เท้ามากกกกก
 
รักกูมากกกกเลย นะคะ เมิง
 
ถึงจะคบกันได้ไม่นาน คุณก็คือเพื่อนนะคะ
 
ขอบคุณที่ทำให้ข้าวไม่เหงา
 
 

 
Ps*
 
คิดถึงทุกคนที่คิดถึงข้าว
 
ขอบคุณ ที่ไม่ทำให้ข้าวเหงา  (แต่ก็ยังคงเหงาอยู่)
 
ขอบคุณ ทุกๆ คอมเม้นที่ให้กำลังใจกันเสมอมา
 
ขอบคุณบี  ที่อ่านไดข้าวมาจนทุกวันนี้
 
ขอบคุณเค้กกี้  ที่ช่วยให้ได้ฟลูเร็วขึ้น  ฮี่ๆ
 
ขอบคุณ  ในสิ่งที่คนอื่นให้ไม่ได้  แต่คุณให้ได้
 
ขอบคุณ  ลูกน้ำ  กะ แพร นะคะ ที่แวะมาอ่าน ยังไงเจอกันที่มอ.
 
ขอบคุณ  เอก เก็ท บอม กิ๊บ แบงค์  มากมายก่ายกองที่มาเฮฮาด้วยกันนะ
 
ขอบคุณ  ละครนิเทศ  ที่ทำให้เป็นคนมากขึ้น รวมถึงความสนุก
 
ขอบคุณ  เสียงหัวเราะ ที่พวกเมิงมอบให้
 
ขอบคุณ แม็กที่รัก เด้อคร่า  (งง อ่ะดิว่าเขาเปงใคร)
 
ถึงเราจะรู้จักันไม่นาน  ไม่เคยเห็นตัวจิงกัน
 
ไม่เคยคุยกัน 
 
แต่ยังไงก็ขอบคุณ ที่วันนี้
 
คุณได้ทำให้ผู้หญิงธรรมดาคนนึง
 
ไม่  เหงา   อีกต่อไป
 
ขอบคุณคะ
 
ขอสวยนิดนึง  ฮี่ๆ


กลับมาแบบโหด ๆ ก๊าก ๆ ขอบตาดำ ๆ น่ากลัวอ่ะข้าวว เหว่ออ !!
สอบเสร๊จและหย๋อ .. ผึ้งดิ ยังมิเสร็จ จาตายเอาได้เนี่ยย เฮ้ออ ..
เด๋วไว้เท่วกันเน๊าะ .. จ๊วฟฟซ์